bij gebrek aan beter
  • Blog
  • Over Elisse
  • Beelden
  • Eigenmaak
    • Genaaid
    • Gemaakt
    • Gekookt
  • Contact

Kumusta! Magandang araw!

Ondertussen zit ik bijna twee weken in Manilla en denk ik af en toe dat mijn hoofd gaat exploderen. Ik ontmoet hier dagelijks zoveel nieuwe mensen, de één wat interessanter dan de ander. Ik zie dingen gebeuren waarvoor ik mij schaam, waarom ik moet gniffelen, waardoor ik een krop in de keel krijg en waarvan ik een mentale screenshot maak zodat ik ze nooit meer kan vergeten. Elke dag begrijp ik meer en meer hoe de Filipino’s in elkaar zitten. Ik probeer me als één van hen te gedragen, maar mijn uiterlijk zal altijd verraden dat ik een ‘rijke blanke’ ben.
English// version below

Oudste Chinatown ter wereld


Tijdens mijn eerste vrije weekend trok ik erop uit met Ysa om Manilla verder te ontdekken. Hoera voor Intramuros, het oudste deel van de stad. We wandelden door Fort Santiago, genoten van het prachtige uitzicht en de stilte die er heerst – heel wat anders dan in de drukke binnenstad. We passeerden Rizal Park, waar er kleine mannetjes de fonteinen aan het aanpassen waren en ik eerst dacht dat ze aan het vissen waren. Zo kuierden we verder door de straten tot in het drukke Chinatown. We werden van hot naar her gestuurd, kropen de ene tricycle in en de andere uit en bewonderden de typische straatjes die ervoor zorgen dat je je echt in China waagt. Inclusief natuurlijk de raarste snoepjes en soorten voedsel die je je kan inbeelden. (Chips van varkenshuid… Not kidding.) Ik was dankbaar voor het bestaan van het enige vegetarische restaurant in de buurt: Happy Veggie. Alweer rijst – wat verwacht je anders? – maar oh zo lekker! Groenten! Eindelijk! Nog dankbaarder was ik voor het ontdekken van de boeddhistische tempel Seng Guan. Zo. Mooi. Ben fan (van de omgeving).




Filipino’s op straat


Afgelopen week heb ik aan den lijve ondervonden wat ik mij moet voorstellen bij een demonstratie. De sociale beweging waarbij ik stage loop, GABRIELA, zet zich in voor vrouwenrechten en komt geregeld op straat om te protesteren tegen de gang van zaken. Maandag en dinsdag observeerde ik aan de zijlijn hoe zo’n protest er precies aan toegaat, en het deed wel iets met mij om te zien hoeveel actieve Filipino’s zich inzetten voor de strijd naar democratie en eerlijke kansen. Vrouwen en mannen, die weinig tot niets hebben en soms blootsvoets mee marcheren op straat, terwijl ze slagzinnen naar de hoofden van voorbijgangers roepen. Allemaal willen ze een betere toekomst, voor zichzelf en voor hun nageslacht. Allemaal hopen ze ooit in een democratisch stelsel terecht te komen, waar ook hun stem gehoord zal worden.



Children of the Storm


Wanneer u dit leest ben ik mijn trekkersrugzak aan het inpakken om op medische missie te vertrekken naar Borongan. Ik verblijf er bij een community. Het dorp ligt in het oosten van Samar en is de streek die het zwaarst getroffen werd door tyfoon Haiyan in 2012.

Daardoor leeft de plaatselijke bevolking nog altijd in enorme armoede en heeft ze dringend medische hulp nodig. Ik ga voornamelijk mee om te observeren, maar ik documenteer ook hoe het gaat met de mensen, waar ze mee bezig zijn en hoe een community eigenlijk in elkaar zit. Het wordt zwaar, denk ik. Even back to basics, recht vooruit en als ik terug in de bewoonde wereld in mijn luxueus paleis aankom (lichtelijk overdreven hoor) zal de klap pas komen.

Hoe het mij verging, hoort u dus volgende week! Stay tuned! En tot dan: hou u goed!



English//

I've been living in Manilla for almost two weeks now. Every once in a while I think my head is going to explode. Each day I see and meet so many people. I see things for which I'm ashamed, things that make me giggle, things that make my eyes water and things of which I make a mental screenshot as to never forget them. Each day I learn more and more about the Filipino people, what drives them to keep going. I try to behave like a Filipina, but my origin will always betray that I'm not one of them.

Oldest Chinatown EVAH

In the weekend, me and my roommate discovered Manilla a little more. We visited Intramuros, the oldest part of the city. We strolled through Fort Santiago, Rizal Park and Chinatown. So close to each other, yet such a big difference between all of them. In Fort Santiago and Rizal Park it was so quiet and peaceful, whereas in Chinatown we really felt like we were in China. It felt like we were in the middle of a beehive. We had vegetarian lunch at Happy Veggie, the only vegetarian restaurant in this area (boo hoo Manilla!) and discovered buddhist temple Seng Guan. I'm a big fan (of the looks).

Filipino's in the streets

Last week I attended my first ever demonstration. The social movement where I'm doing my internship, GABRIELA, fights for women's rights and regularly hits the streets to protest about the situation. It really surprised me to see how many Filipino's actually cáre. Women and men, who barely have enough money to get through to the end of the month, sometimes marching along barefeet, were all there for one cause: democracy and equality. All Filipino's want a better future, for themselves and for their children.

Children of the Storm

I'm packing my bags for the medical mission to Borongan right now. I'll be staying in a community for a week to document the mission and meet the people that are living there. Borongan, located in Eastern Samar, was struck severely by typhoon Haiyan in 2012.

The locals live in extreme poverty and are in desperate need of medical and dental help. I think it's going to get rough, to get back to basics and to see how some people still have to struggle every day just to survive. But it will be a great experience, and I'm really looking forward to meet the community.

Take care, and I'll talk to you soon!

Elisse out.
Dag lieve mensen! Vandaag neemt Saar - mijn pennenvriendin ;-) - mijn 'photo an hour' even over. Én hoe!?

Saar// Ik vind de blogcultuur best grappig. 't Is een beetje gemanipuleerd en een beetje te mooi allemaal. Daarom stel ik de trends on blogging graag eens aan de kaak. Dus heb ik vandaag (of gisteren dan eigenlijk) een 'photo an hour' gemaakt. Echt correct is ie niet (de foto's werden op ongeveer 10 dagen verzameld) en prachtig zijn de foto's ook niet. Maar kijk eens hoe hip ik ben! Ik gooi er trouwens ook nog eens 12 inspirerende teksten bij. Want dat moet zo.

10am

Om 10u krijg je mij nog niet uit bed. Of 't moest voor friet zijn. Of Henry Rollins die voor de deur staat. Of de postbode met een pakje (maar dan kruip ik toch lekker met dat pakje terug in bed. Met Henry trouwens ook)
“Met m'n blote voeten op het koude zeil. Met z'n blote, blote voeten op het koude zeil.”
Doe Maar


11am
Normaal geeft de huisband (hij heet Tom) de poezen 's ochtends te eten, maar die is op toer met z'n megahippe band, dus 't is nu aan mij. De poezen zijn het duidelijk niet gewend dat het zo lang duurt. Oeps. Let vooral op de stijl van het interieur. Ik noem het Crustic Chic.
“I feed the pigeons. I sometimes feed the sparrows too. It gives me an enormous sense of well-being.”
Blur



12am
Cruesli met stukjes peer, een of ander wonderbesje, fruitsiroop en sojamelk. Kun je de Snickers in de achtergrond zien? Nee, he.
“Please don't hate me for being trendy. They're not gonna laugh at me again!”
Reel Big Fish



1pm
Ik maak een gezellig hoekje voor Pixie. Ik heb daar tijd voor, want zoals elke zichzelf respecterende blogger werk ik van thuis uit. Pixie is de bange poes des huizes. Kijk hoe cute ze is. En check onze überhipster cementtegels.
“Every dog will have its day. That's what people used to say. Nowadays that's not the case, cuz there's a fat cat runs the place.”
Squirrel Nut Zippers


2pm
Jawel, u ziet het goed. Ik naai! (om volledig te zijn: ik naai trouwjurken, men zegge het voort. Ze zijn super mooi. You want one too!)
Maar ik doe dat natuurlijk op z'n hipst, terwijl ik luister naar This American Life. Ira Glass is so gay. Hihi. I love him.
“Sewing, sewing all day long.”
Vrije interpretatie van het Violet Beauregard nummer uit Charlie and the Chocolate Factory


3pm
We zijn zodanig populair en busy, busy, busy (had ik al vermeld dat mijn lief in een megahippe band zit?) dat we steeds vergeten de vuilniszakken buiten te zetten. Aangezien mijn lief op toer is (had ik dat al gezegd?), maak ik er eens werk van. Dit is het resultaat.
“It's never really what you own, but what you throw away. And how much did you pay?”
Bad Religion


4pm
Nothing tastes as good as skinny looks. I beg to differ, maar ik kan toch moeilijk met lovehandles op mijn outfit of the day foto's? Dus neem ik de tijd om te sporten. Om eerlijk te zijn zit ik meer in de sauna en de jacuzzi dan dat ik baantjes trek, maar shhht!
“I’ve been going all the way in my tank top,
I don’t mind, 'cause I'll be looking fine”
De Staat


5pm
Dit is Massaman Seitan. Dat kennen jullie waarschijnlijk niet. Dat is Thais. En wij eten veganistisch. En organisch. Ik maak mijn currypasta zelf.
“they like the taste 'cause they need an excuse
There're better ways to feed yourself”
Cheap drugs


6pm
Ik kijk naar Boyhood. Want die is trending. En Patricia Arquette is de max. Naar het schijnt heb ik dezelfde tanden als haar. Ik weet niet of dat een compliment is of niet. Ik hou mijn zakdoekje klaar...
“So let me go, I don't want to be your hero.”
Family of the year


7pm
Jah... de film duurt langer dan een uur. Ik ben trouwens lichtjes in de war. Een uur geleden was die Mason een ukje en nu is hij een lekker ding. Is dit wel ethisch verantwoord?
“I'm just a soul whose intentions are good. Oh Lord, please don't let me be misunderstood.”
Millions of people


8pm
Iedere photo an hour enthousiast weet dat er op het einde van de avond een bad volgt. Ik kan dus niet achterblijven. De tegeltjes in onze badkamer zijn dezelfde als die van Mattitje in 'Aanrijding in Moscou'. En wij wonen in Moscou. Volgens mij is dat hier gefilmd. Kan niet anders!
“I'll draw your bath and I'll load your gun, but I hope so bad that you'll bathe and hunt.”
Catch 22


9pm
Ik heb ook een sociaal leven, hoor. Vandaag ben ik uitgenodigd op een Upperdare avond. Je weet wel. Wink, wink, Ik kom fashionably late. Dat bad was een beetje te zalig. Maar nu zijn alle ogen tenminste op mij gericht. Wat een fijn einde van een fantastische dag. O ja, mijn lief zit in een hippe band.
“Another season, another reason, for makin' whoopee.”
Ella Fitzgerald


10pm
Dat duurt hier ook langer dan een uur, hoor. Eer al die verschillende zoemetjes getest zijn. Vannacht ga ik terug naar huis. Alleen slapen, want mijn lief is op toer met zijn band. Check onze coole auto. 't Is een Audi. Helemaal in aluminium. Dan verbruikt hij minder. En hij is al 13 jaar oud. Deze car was eco voor het hip was.
“Die Fahrbahn ist ein graues Band.
Weisse Streifen, grüner Rand.”
Kraftwerk




Hebben jullie ook zo gegniffeld? Ik wél, hah!
Tot snel!



Kumusta! Magandang araw!

I reached Manilla safe & sound and am slowly trying to adapt to life here. First and foremost: it's sooooooo hot here!
English// version below

Leven als een Filipina in Manilla

Pas vijf dagen zit ik nu aan het ander eind van de wereld. Ik vertoef in Manilla, de bruisende, chaotische hoofdstad van de Filipijnen. Na een vlucht van bijna 17 uur, een jetlag van Antwerpen tot Manilla en een overdaad aan rijst, was ik blij aan te komen op het hoofdkantoor van GABRIELA, de partnerorganisatie van G3W waarbij ik stage loop. Eventjes vergeten dat het 8 maart was, Internationale Vrouwendag en waarschijnlijk de belangrijkste dag van het jaar voor de militante vrouwenbeweging. Het krioelde er van de vrouwen in paarse t-shirts, luid lachend en pratend. Ik plofte gelijk mee aan tafel en werd overspoeld door eerste indrukken en nieuwe smaken.

Nadien kon ik niet anders dan me terugtrekken in de veilige, rustige cocon van mijn dorm, waar ik tot mijn opluchting ontdekte dat er nog een ander meisje stage loopt op dit moment. Mijn roommate, de Waalse Ysa, was op dat moment druk bezig met de voorbereidingen voor vrouwendag op de plaats waar de manifestaties zouden beginnen, dus ik had veel tijd om me rustig te installeren en de hitte te trotseren.


'my' street in Quezon City

De Filiwatte?! 

Tijdens de maandenlange voorbereiding op mijn reis, kreeg ik meerdere malen dé prangende vraag naar mijn hoofd geslingerd: ‘De Filipijnen?! Wat ga je daar in godsnaam zoeken?’ Tijdens de vliegrit stel ik mezelf die vraag ook, al is het maar om afgeleid te blijven van het snurkconcert dat de man naast me al enkele uren brengt. Journalisten worden hier zonder boe of ba een kopje kleiner gemaakt, mensenrechtenschendingen gebeuren bij de vleet en de kloof tussen arm en rijk is enorm groot. Toch zien wij, de Belgen, bijna nooit iets over de Filipijnen in het nieuws verschijnen. Typhoon Haiyan, ja, daar werd volop over bericht.

Het land heeft zoveel meer te bieden dan kwaad en onrecht. En dat, lieve mensen, is wat ik hier kom doen. Ik ga mij onderdompelen in de cultuur, mijn ogen uitgebreid de kost geven en mijn smaak- en reukorgaan de vrije loop laten. Ik wil profiteren van elk moment hier en zoveel mogelijk in mij opnemen. Ik wil weten hoe het politieke systeem hier in elkaar zit, hoe de Filipino’s met elkaar omgaan en wat ze verwachten van het leven.

Arm Manilla    

Vandaag (11 maart) werd ik voor de eerste keer geconfronteerd met de armoede in Manilla. Toen ik in de supermarkt boodschappen ging doen, porden twee kleine meisjes van een jaar of zes me in mijn zij. ‘Gewoon doorlopen’, siste mijn roommate me toe. Zij woont hier al anderhalve maand en weet dat wanneer je één kind iets geeft, heel Manilla plots rond je staat om in je zak te tasten. Ik probeerde de meisjes zo goed en kwaad als ik kon te negeren, terwijl ik ondertussen mijn boodschappenmandje volpropte met lekkers. Chocolade, een doos koekjes, en ondertussen die prangende blikken en piepende stemmetjes in mijn zij. ‘Ma’am, please, you have money?’

In 2014 leefde in de Filipijnen meer dan één vierde van de bevolking in armoede. Meer dan 25 miljoen mensen komt niet rond. Dat uit zich in de sloppenwijken, maar ook in Quezon City, één van de rijkere wijken in Manilla, ontkom je niet aan bedelaars en daklozen. De armoedegrens voor een Filipijnse familie van vijf is vastgelegd op 8.778 PhP (ongeveer €185) per maand. De Philippines Statistics Authority (PSA) stelt vast dat 25,8% van de Filipino’s onder die armoedegrens leeft. Hallucinante cijfers. Na mijn vierde dag in Manilla heb ik dat bedrag al overschreden, na wat basisvoedsel in huis te halen, een taxirit van Ninoy Aquino Airport naar Metro Manilla te overleven en een goedkope binnenlandse vlucht te boeken.

Volgende week trek ik op medische missie naar Borongan, ten oosten van Samar, waar ik een week bij een community zal vertoeven. De streek werd zwaar getroffen door typhoon Haiyan, maar totaal vergeten door de overheid. Daardoor leeft de plaatselijke bevolking nog steeds in enorme armoede en heeft ze dringend medische hulp nodig. Naast een overgetelijk interessante ervaring zal het ook een goede beproeving op het leven zonder internet en andere technologische snufjes zijn. I’ll be back!



English//

Living like a Filipina in Manilla

I've been here in Manilla, the Philippines, for just 5 days and I'm already developing my own rituals here. I arrived on Sunday, March 8, and International Women's Day. After a flight of nearly 17 hours, I was so happy to finally be here, that I totally forgot that it was going to be the busiest day of the year for GABRIELA, the women's organization where I'll be doing my internship for 8 weeks. Oops. Luckily, I was able to recover and adapt to the temperatures and just chill a bit in my dorm.

The Philiwhat?!

A lot of people have been asking me about why I wanted to go to the Philippines so badly. First of all, they don't even know where the country is situated. (I don't blame you, a couple of years ago I had no idea myself) The only thing we ever hear in the news about the Philippines was two years ago, when typhoon Haiyan struck the country. I'm here to learn about a new culture, see and explore new things, get to know the Filipino's and be amazed by them. I want to tell and show other people around the world that the Filipino's are standing strong, that they are fighting for women's rights.

Poor Manilla

I got confronted with the poverty of the Filipino's on my third day. Doing groceries at the supermarket, I saw two little girls of about 6 years coming towards me. 'Just keep on walking', my roommate told me. She's been living in Quezon City for a month now, so she knew that when I would be giving them money, whole Manilla would be surrounding me in no time. Because we look like 'rich Americans'. So I tried ignoring them while stuffing my cart with chocolates and cookies, things I don't really need but still can't live without. 'Ma'am, please, you have money?'

In 2014 more than 1/4 of the population in the Philippines lived in poverty. That's over 25 million people who can't make ends meet. The Philippines Statistics Authority (PSA) confirmed that 25,8% of the Filipino's lives below the poverty threshold of 8.778 PhP (about €185) a month. After only four days in Manilla I already spent more than that amount, by only buying some basic food, surviving a taxi drive from the airport to Manilla and booking a cheap domestic flight.

Next week I'll be going on a medical mission to Borongan, in Eastern Samar, where I'll be staying in a community for a week. The region was struck by typhoon Haiyan, but they were completely 'forgotten' by the government. That's why the local population still lives in poor conditions and is in desperate need of medical assistance. Apart from a very interesting experience it will also be a good test of my addiction to my phone and social media. I'll be back!

Nieuwere posts Oudere posts Homepage

OVER MIJ

Op zoek naar een heerlijk eerlijk leven.

POPULAIRE ARTIKELS

  • Interview & giveaway with Olga from Wassupbrothers
  • Keep calm and wear lipstick
  • I got new glasses!
  • February Photo Challenge
  • It's (international) GIVEAWAY time!

CATEGORIEËN

  • (snail)mail 83
  • photo 71
  • handmade 58
  • diy 40
  • recykleren 33
  • tweedehands 28
  • lijstje 12
  • groen 3

Contactformulier

Naam

E-mail *

Bericht *

Mogelijk gemaakt door Blogger.

WAYBACKMACHIEN

  • ▼  2020 (2)
    • ▼  mei (1)
      • Terugblik op 10 jaar bloggen
    • ►  april (1)
  • ►  2019 (3)
    • ►  maart (1)
    • ►  januari (2)
  • ►  2018 (47)
    • ►  december (1)
    • ►  september (1)
    • ►  augustus (1)
    • ►  mei (5)
    • ►  april (3)
    • ►  maart (17)
    • ►  februari (15)
    • ►  januari (4)
  • ►  2017 (17)
    • ►  december (5)
    • ►  november (1)
    • ►  oktober (1)
    • ►  september (3)
    • ►  augustus (2)
    • ►  juni (1)
    • ►  maart (1)
    • ►  januari (3)
  • ►  2016 (32)
    • ►  december (2)
    • ►  november (4)
    • ►  oktober (5)
    • ►  september (3)
    • ►  juli (3)
    • ►  juni (3)
    • ►  mei (4)
    • ►  april (3)
    • ►  maart (1)
    • ►  februari (2)
    • ►  januari (2)
  • ►  2015 (86)
    • ►  december (3)
    • ►  november (5)
    • ►  oktober (7)
    • ►  september (12)
    • ►  augustus (7)
    • ►  juli (8)
    • ►  juni (1)
    • ►  mei (5)
    • ►  april (8)
    • ►  maart (9)
    • ►  februari (10)
    • ►  januari (11)
  • ►  2014 (120)
    • ►  december (6)
    • ►  november (14)
    • ►  oktober (10)
    • ►  september (9)
    • ►  augustus (11)
    • ►  juli (7)
    • ►  juni (8)
    • ►  mei (4)
    • ►  april (12)
    • ►  maart (12)
    • ►  februari (12)
    • ►  januari (15)
  • ►  2013 (92)
    • ►  december (11)
    • ►  november (7)
    • ►  oktober (6)
    • ►  september (9)
    • ►  augustus (10)
    • ►  juli (6)
    • ►  juni (5)
    • ►  mei (6)
    • ►  april (4)
    • ►  maart (11)
    • ►  februari (6)
    • ►  januari (11)
  • ►  2012 (129)
    • ►  december (10)
    • ►  november (13)
    • ►  oktober (11)
    • ►  september (11)
    • ►  augustus (15)
    • ►  juli (12)
    • ►  juni (12)
    • ►  mei (12)
    • ►  april (10)
    • ►  maart (8)
    • ►  februari (7)
    • ►  januari (8)
  • ►  2011 (65)
    • ►  december (8)
    • ►  november (9)
    • ►  oktober (5)
    • ►  september (5)
    • ►  augustus (5)
    • ►  juli (5)
    • ►  juni (7)
    • ►  mei (5)
    • ►  april (6)
    • ►  maart (2)
    • ►  februari (2)
    • ►  januari (6)
  • ►  2010 (36)
    • ►  december (4)
    • ►  november (2)
    • ►  oktober (4)
    • ►  september (4)
    • ►  augustus (5)
    • ►  juli (1)
    • ►  juni (3)
    • ►  mei (9)
    • ►  april (4)

bij gebrek aan beter

Designed by OddThemes | Distributed by Gooyaabi Templates