Mijn ringencollectie heeft er een aantal nieuwkes bij! (In 2011 zag ze er zo uit, ondertussen zijn er heel wat zelfgemaakte en zelfgekochte bij gekomen!) Dit is een ultrasnel DIY-projectje. Voor als u niet veel tijd heeft, maar toch uw juwelendoosje wat wilt uitbreiden. En als u veel knopen in uw verzameling heeft zitten waarvan u bijgod niet weet wanneer u die ooit gaat gebruiken voor een naaiproject.

U kan al uw nieuwe ringen aan één hand dragen, al draagt dat niet echt bij tot de modieuze minimalistische look. Ieder zijn meug, natuurlijk.


Wat hebt u nodig?

» knoopkes in alle soorten en maten
» ringbasissen (ik kocht ze via Etsy, u vindt ze vast ook in de hobbywinkel)
» contactlijm
» eventueel: hobbykniptang



Zo gaat u te werk:

1. Indien uw knoop achteraan een steeltje heeft, knipt u deze er af met behulp van de kniptang. Indien u een platte knoop gebruikt, kan u zo maar even door naar stap 2!

2. Bevestig de achterkant van de knoop door middel van contactlijm aan de verdikking op de ringbasis. Druk dertig seconden goed aan. Laat enkele uren goed drogen.

3. Uw nieuwe ringen zijn klaar om mee te pronken. Ziet u, 't is echt een snel projectje!

Lieve lezers! Vandaag een klein oproepje aan u.

foxyform

Hieronder vindt u nog wat werk dat ik eerder maakte.

















Tot snel!

Vorige week zondag was 't weer van dattum, een heuse blogmeet in de koekenstad. Met superveel goesting in een fijne namiddag sprak ik af met iedereen in het Centraal Station. Ik kwam, zoals gewoonlijk, fashionably late - sorry dames! - en we vertrokken meteen voor onze lunchdate naar Local Store. Super gezellig, en mooie studentproof prijsjes. Merel schreef al eerder een blogpost over de hotspot. Ik zat aan het hoofd van de tafel, maar moest gelukkig niet speechen, en leerde Ines, Romina en Kathleen wat beter kennen. Plezante madammen! Eerste stop, geslaagd!





Daarna trokken we met z'n allen naar de Markt van Morgen. Een gezellig marktje vol kunstenaars en handmade design. Mooi, maar niet goed voor de portemonnee. Ik keek er m'n ogen uit met Elodie, fijn om nog eens bij te praten met haar!

Veel kletsen en rondwandelen doet de buiken knorren en de lippen smakken: tijd voor een koffietje! Na de obligatoire groepsfoto's (en Nikki die helaas al door moest! Ik vond het zo gek om haar na al die tijd via haar blog en instagram te volgen in het echt te zien, hihi) ploften we binnen aan een lange tafel met een lekkere latte. Silke blijkt journalistiek te studeren waar ik net ben afgestudeerd. Toevallig! En ook Zoë en Sarah studeren journalistiek in Antwerpen. Toch sociale wondertjes hé, die journalisten in spé ;-)

Lena's blog kende ik nog niet voordat er sprake was van de meeting, maar ik was meteen fan. Wat een vrolijke dame! En ze is geselecteerd voor de Flair Online Talent Award! Mijn steun heb je, Lena!

Tijdens het tetteren bleef Fobe maar plaatjes schieten. (Want ja, ook dat hoort erbij op zo'n blogmeet!) Deze van mij kwam eruit. Ik vind hem heel mooi. Merci Fobe!




Ik ontmoette al eerder dames (en heren!) die ik online, via hun blog, een forum of een ander social media kanaal, leerde kennen. Elke keer weer is dat zo geweldig plezant. Honderduit babbelen met mensen die je voor de eerste keer "in het echt" ziet, maar waar je meteen een klik mee hebt. Er worden uiteraard tips uitgewisseld met elkaar over het bloggen zelf, maar je tettert eigenlijk over van alles en nog wat.

Ja, bloggen is fijn. Ik ben fan!

ps. Meer foto's van de blogmeet in Antwerpen vind je via #bloggerskoffie op Instagram. Heb je zin gekregen om ook mee te kletsen over bloggen en alles wat daarbij hoort? Het Bloggerscafé op Facebook staat open voor jou!

Ik zei het al een keer: dit is geen beautyblog. Maaaarrr ik hou wel van een (klein) plamuurlaagje op mijn gezicht, af en toe. Omdat ik de laatste weken wat meer experimenteer, neem ik jullie graag mee naar twee weken gelee: vijf 'faces of the day'.

Dit is de basismake-up die ik dagelijks op mijn gezicht smeer. (Dagelijks: als in: voor deze vijf looks hé! Ik smeer niet elke dag zoveel brol op mijn gezicht ;-) )



Maandag

De laatste tijd een beetje mijn signature look geworden. Heel rustig en naturel op de ogen, en een mooie, niet al te opvallende lipkleur.





Dinsdag

Heel lieflijk, zeker door de nude lipkleur. Dat is ook de enige nude kleur in mijn collectie. Als iemand nog budgetproof aanraders kent voor nude lipsticks die niet op dieren getest zijn: let me know!

Woensdag

Oesje oesje oesje, deze heb ik zo slecht geblend! Nadat ik de foto's nam, heb ik alles nog wat extra vervaagd in mijn arcadeboog, no worries. Ik ben wel fan van deze look met wat meer herfstige/auberginekleurige tinten. Natuurlijk eerder geschikt voor 's avonds, door de felle lippen!



Donderdag

Nog een beetje oefenen op een wing kan nooit kwaad!



Vrijdag

Ik wilde uit gaan dus ging voor een nogal heavy ooglook met glitter, maar besloot uiteindelijk dat ik na het werk toch te moe was en viel in slaap op de zetel. Gelukkig zag ik er wel tiptop uit. ;-)

Zoals u in een vorige post reeds kon lezen, is er weer leven in de brouwerij ten huize Bij gebrek aan beter. Via Kat Zoekt Thuis adopteerden het lief en ik een guitig klein katertje, dat we de naam Mushu gaven. En hij is zijn naam waardig, soms kan hij echt de draak uithangen! Hij is nu exact drie weken en één dag bij ons. Boy oh boy, soms moeten we moeite doen om niet weg te smelten. (Andere momenten vloeken we binnensmonds omdat we weer een kras bij hebben op arm/been.) Maar 't is een schatje, en ik zou hem nu al niet meer kunnen missen.

Een hoog crazy-cat-lady-gehalte heeft deze post dus wel, maar wie kan een adorabele kitten nu weerstaan?

Wat ruist daar door het struikgewas?






Mushu is een durfal en een beetje een terrorist tegenover de kattin des huizes. Alles moet hij gezien hebben, overal moet hij bij zijn. Alles wordt besnuffeld, aangeraakt, en van alles wil hij wel eens proeven. Hij wijkt geen seconde van mijn zijde en als hij moe gespeeld is, komt hij gewoon bovenop me liggen (liefst met zijn poep in mijn gezicht natuurlijk!). Dan begint hij luid ronkend te sabbelen aan mijn kleren. (Een minder aangename gewoonte die ik hem probeer af te leren.) Soms een klein mormeltje dus, een echte deugniet. Maar kittens kunnen toch ook zoooo lief en schattig zijn. Kijk dat kopje?!














Wat een schoon ventje.


En om af te sluiten, nog een GIFke. Want u bent het waard.


Hasta la vista, babies!

 Goeiemorgen deze maandagmorgen! (Maandagen zijn niet mijn favoriete dagen van de week, moet ik u eerlijk bekennen.)

De leesmarathon liep gisterenavond op zijn einde. Jongens en meisjes, ik kan u alvast verklappen: lezen is een fijne hobby. Mijn stapeltje te-lezen-boeken is weer wat kleiner geworden, maar mijn leesgoesting is alleen maar aangewakkerd.



Dag 1: maandag
Ik las verder in Vissen Redden, geschreven door Annelies Verbeke. Een week eerder was ik eraan begonnen en raakte ik tot pagina 25. Dankzij een lekker langgerekt ontbijt raakte ik tot pagina 107.


Dag 2: dinsdag
Ik las Vissen Redden helemaal uit (met zijn 187 pagina's geen kloefer van formaat!) en gaf het drie sterren op Goodreads. Ik vond het boek dus wel oké, maar geen hoogvlieger.

Dag 3: woensdag
Ik waagde me aan Joe Speedboot (geschreven door Tommy Wieringa), een boek dat al tijden op mijn to-read lijstje stond, en op niet geheel legale wijze plots in mijn e-readerbibliotheek te vinden was. Plots zat ik al in de helft van het boek. Leest vlot!

Dag 4: donderdag
Een beetje een miezerdagje, maar dat mag de pret niet drukken. Ik las maar zo'n 30 pagina's in Joe Speedboot. 's Avonds in bed krabbelde ik er nog 45 pagina's bij in Was Alles Maar Konijnen door Renske de Greef.

Dag 5: vrijdag
63 pagina's in Joe Speedboot, 24 in het gekke konijnenboek. Ja lap, zo gaan we die 700 pagina's niet halen.




Dat brengt de eindstand op 719 pagina's. Mijn vooropgestelde doel was om 4 boeken uit te lezen en minstens 700 pagina's te lezen. Dat is me helaas niet allebei gelukt, maar ik moet zeggen dat ik me afgelopen week ook iets teveel heb geamuseerd met seizoen vier van The Walking Dead. Daardoor lag ik niet altijd op een degelijk uur in mijn beddenbak, waardoor mijn ogen al dicht vielen voor ik één pagina had omgedraaid. Oh well. Veel gelezen heb ik zeker, dat staat buiten kijf. Mij geamuseerd deze week: idem ditto. Boek 40 van 2015 is uit! Zou ik de 52 nog halen?

See you later alligator!

Van de lieve Estelle die bij Printic werkt kreeg ik de kans om eens iets nieuws te proberen via de app. In het verleden maakte ik al gretig gebruik van de vierkante fotootjes die je kan laten afdrukken en zo in polaroidvorm in je brievenbus verschijnen. Supertof, en stond mooi op onze gele muur. Nu we verhuisd zijn verdwenen de foto's naar een fotoalbum. Voor onze witte muur zoeken we nog een eyecatcher, maar onze ijskast kon ook nog wel wat decoratie gebruiken. Ons Estelle stelde voor dat ik een paar magneten zou bestellen. En zo gezegd, zo gedaan.

Een klein eerbetoon aan Pixelino - nog steeds vermist - en een paar schone plaatjes om de liefde en de reizen in mijn leven te eren.



Laat me u ook iets vertellen over de app, mocht u hem nog niet kennen. De app is gratis te downloaden (voor iPhone en Android), je kiest het product dat je wil bestellen en dan kan het importeren (vanuit instagram, je Facebookpagina, je photostream) beginnen. Je voert je gegevens in, de betaling uit en het wordt zo naar je brievenbus verstuurd. Easy peasy lemonsqueezy!



Ik ben fan! De magneten hangen mooi aan onze ijskast te pronken, en stiekem ben ik al aan het denken aan een volgende bestelling (die poster lijkt me ook wel wat!) om ons huisje op te fleuren. Wat ik vooral fijn vind aan de service bij Printic is dat je op een heel laagdrempelige (en goedkope) manier foto's vanop je smartphone thuis kan krijgen. Ideaal, want mijn telefoon staat boordevol herinneringen, maar om eerlijk te zijn kijk ik er minder vaak naar terug dan ik zou willen. Nu borrelen alle herinneringen op telkens als ik de ijskast open doe. Win win!

Wat vindt u van Printic? Hebt u er ooit al iets besteld?

Dit artikel is geschreven in samenwerking met Printic. Uiteraard ben ik in dit artikel volledig eerlijk en zou ik nooit over iets schrijven waarvan ik vind dat het niet bij mijn blog en lezerspubliek past.