Kumusta!
Ik beleefde weer heel wat spannende avonturen in de Filipijnen. Ik zit hier al bijna een maand (morgen exact), kunt ge dat geloven?
English// version below
De rijksten der rijksten altegader
Vorige week bezocht ik na een week in Benowangan de wijk Makati in Manilla. Wat een wereld van verschil... Makati is zonder twijfel de rijkste wijk in Manilla, waar je meerdere luxueuze shopping malls vindt, zoals bijvoorbeeld Greenbelt. Burberry, Calvin Klein, Louis Vuitton en Marc Jacobs zijn maar enkele van de designers die hier een winkel hebben. Compleet
over the top. Je ziet hier dus ook alleen maar de rijksten van de rijksten, met hun dure zonnebrillen en hun hoge hakken rondparaderen. Arme mensen, ofte het merendeel van de bevolking in Manilla, vertonen zich hier niet. Het lijkt wel of de
locals hier proberen negeren dat die er ook zijn. Nergens zie je afval op straat, nergens zie je ook maar een gebouw in verval. Verschrikkelijk contrast met de community in (her)opbouw waar ik vorige week te gast was. De
cultuurshock, waar zovelen over spreken wanneer ze naar een land in ontwikkeling trekken, voltrok zich daar en toen.
Make it happen in Makati
Taal Volcano & Pagsanjan Falls
Afgelopen week vierden de Filipino's
Holy Week, de Heilige Week voor Pasen. Filipino's zijn nogal religieus, en voor hun is het dus best een
big deal. Ik had dus onverwachts een verlengd weekend en genoot ervan door met drie andere grieten de omgeving rond Manilla te verkennen. We beklommen vulkaan Taal, die zich bevindt in een meer. Met onze trekkersrugzak (slecht idee, trouwens) een dik uur klimmen naar de top, waar we een prachtig uitzicht hadden over - ochot - de omgeving én nog een meer.
Meerception, that is. We brachten de nacht door in een charmant huisje in een supergroene omgeving (Barangay Zambal in Tagaytay), waar ik ook voor de eerste keer verschillende
ananasplantages zag. (Ik dacht hiervoor altijd dat ananassen aan bomen groeiden, oeps?)
Onze laatste dag brachten we door in Pagsanjan, waar we raftten over de rivier (minder spectaculair dan het klinkt) om er watervallen te spotten. Alweer in een prachtige omgeving. Filipijnen, wat heb je toch pareltjes te bieden!
obligatoire selfies at volcano Taal
Pagsanjan Falls
Pineapple fields
Tyfoon Maysak/Chedeng
Twee weken nadat ik terugben van de medische missie in Benowangan, spoken er nog dagelijks beelden door mijn hoofd van mijn verblijf daar. Ik wilde me niet te hard binden aan de mensen daar, omdat ik wist dat ik hen nadien nooit meer terug zou zien. Dat werd me aangeraden door verschillende vrijwilligers, maar toch blijft het moeilijk.
Afgelopen weekend werd het noordoosten van de Filipijnen opnieuw geraakt door een tyfoon. De natuur kon het niet laten om Holy Week danig te verstoren. Tyfoon Maysak werd aangekondigd als supertyfoon die het meest oostelijke deel van de Filipijnen als eerste zou bereiken.
Slik. Da’s de plaats waar ik twee weken geleden was. Het oosten van Samar, dat al zo vaak werd opgeschrikt door tyfoons, de één nog verwoestender dan de ander. Waar ik mensen zag met zoveel overtuiging, ook al hadden ze weinig tot niets. Ze waren zo dankbaar voor onze komst. Zo dankbaar dat er eens iemand was die naar hen omkeek en oprecht wilde helpen, ook al was de media-aandacht na Haiyan ondertussen volledig weg. En nu dit. Al hun zorgvuldig opnieuw opgekalefaterde huizen zouden misschien zo weer vernield worden, en er was niks dat ik kon doen om dat te verhelpen. Ik kon alleen maar afwachten, en hopen dat de tyfoon zou afzwakken en de Filipijnen niet in puin zou achterlaten.
In april, het hoogtepunt van
dry season of het begin van de zomer in de Filipijnen, is het zeer onwaarschijnlijk dat er een tyfoon het land onveilig maakt. Jaarlijks zien de Filipino’s zo’n 20 tyfoons en stormen passeren. Tyfoon Maysak, of Chedeng – de officiële Filipijnse naam – zwakte gelukkig op zondag 5 april eindelijk af en ging van de status supertyfoon naar
tropische depressie. Sterke winden komen nog voor (zo’n 160 km/uur) en boten passen best op aan de noordoostelijke kust, maar verder is het grootste gevaar geweken volgens de overheid. Op zaterdag werden zo’n 24.000 mensen uit Aurora uit voorzorg geëvacueerd.
Volgens AP maakte Tyfoon Maysak vijf slachtoffers in Micronesia.
Brad Holland, freelance journalist en fotograaf, bevond zich in Ulithi, te Yap, de meest westelijke deelstaat van Micronesia, toen de tyfoon er toesloeg. “De schade is onmetelijk. De bevolking hier heeft nog nooit zo’n storm meegemaakt, en ze zijn bang. Er zijn geen boten meer om te gaan vissen. Er is slechts genoeg drinkbaar water zodat elke persoon één liter water kan drinken per dag. Meer is er niet. Eén liter water op een eiland waar geen schaduw is en niets dan werk voor de inwoners. Het voedsel dat nog overblijft is genoeg voor twee dagen. De Chief van Ulithi weet zichzelf geen raad. Wat moet hij zeggen tegen mensen die volledig opnieuw moeten beginnen?” Via
de Facebookpagina van Holland blijf je op de hoogte van wat er gebeurt en kan je een donatie doen om de slachtoffers te helpen.
English//
The richest of the rich
Last week, after a week of living in the poor community Benowangan, I visited Makati in Manilla. What a difference. Makati is without a doubt the richest district in Manilla. You'll find multiple shoppping malls, like Greenbelt for example. Burberry, Calvin Klein, Louis Vuitton and Marc Jacobs are just some of the designers that have their store located here. Completely over the top. You'll only find the richest people here, with their expensive clothing, sunglasses and high heels. The poor, majority of the people living in Manilla, are not here. It seems like the locals are ignoring the fact that they exist. You don't see garbage in the street, you don't see decay on the buildings. It's such a big contrast with where I was a week before, that I definitely felt THE THING called culture shock which everyone who ever went to a third world country, experiences during (or after) their stay.
Taal volcano & Pagsanjan Falls
Last week the Filipino's celebrated
Holy Week, the week before Easter. Most Filipino's are religious christians. For them Holy Week is kind of a big deal. Unexpectedly, I had a long weekend off and I enjoyed it by exploring outer Manilla together with three other chicks. We hiked Volcano Taal, which is surrounded by a big lake. When you make it to the top, you'll be surprised to find another lake inside the volcano. Cool!
We spent the night in a charming house in the middle of nature (Barangay Zambal in Tagaytay) where I saw pineapple fields for the first time in my life (I thought that pineapples grew from the trees, oops).
On the last day we visited the falls of Pagsanjan. We rafted over the river (sounds more exciting than it actually was, unfortunately). But wow, the views are SO amazing. The Philippines is beautiful.
Volcano Taal
I'm on a (tiny) boat!
Typhoon Maysak/Chedeng
I still think about the locals of Benowangan daily. I didn't want to get too close to the people there, because I knew that I would (probably) never see them again in my life. That's also what different volunteers suggested, but it's still hard.
Especially since last weekend the east & north of the Philippines was struck again by a typhoon. Nature decided to surprise the Philippines during Holy Week. Typhoon Maysak was announced as a supertyphoon that would hit land in the most eastern part of the Philippines. Awtch. That's where I was two weeks ago for the medical mission. Eastern Samar, many times struck by typhoons and storms, one more devastating than the other. I saw people there that were so committed, even though they had little to nothing. They were so grateful for our team to arrive there. So grateful that there was someone who actually cared and wanted to help, long after the media-attention after Haiyan drained away. And now this. All their houses, carefully rebuilt time after time, would maybe be destroyed again. There was nothing I could to do prevent that from happening. I could only wait and hope that the expectations about the typhoon hitting land were wrong.
In April, dry season in the Philippines, it's very unlikely for a typhoon to strike. Yearly, about twenty typhoons and storms pass the Philippines. Typhoon Maysak/Chedeng - the official Filipino name - luckily got less strong on Sunday April 5. The status of supertyphoon was no more, and Maysak was called tropical depression after that. On Saturday 24.000 people from Aurora were evacuated.
According to AP Maysak killed five people in Micronesia.
Brad Holland, freelance journalist and photographer, was in Ulithi (in Yap, part of Micronesia) when the typhoon struck there. This is what Holland was told when he interviewed the Chief. "There’s no account in these people’s history of a storm like this, and the damage is immeasurable. All that is left to survive on is what can be salvaged from what didn’t blow away. There’s no boat to go fishing. There’s enough water to have 1 quart per day, per person. 1 quart a day on an island with no shade and nothing but work to do. Their food will last two more days. What do you say to your people when you have to start over, one coconut at a time, and there’s not enough to do it with?" Via
Holland's Facebookpage you can stay up to date about the situation and even donate to help the victims.
Here you can find everything I've written so far about my stay in the Philippines
Take care/ingat and talk to you soon!
Het laatste weekend van februari bracht ik door in het mooie Rotterdam. 
De oorspronkelijke bedoeling van dit filmpje was een stappenplan voor deze radarketting te maken (door Inna), maar helaas bleek mijn horloge (afkomstig van Ebay uit het verre China) enkel over plastieken rommel aan de binnenkant te beschikken. Ik moest dus snelsnel met een ander plan op de proppen komen. En ik ben eigenlijk énorm blij met het resultaat!
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}