Ooit, in een ver verleden, schreef en maakte ik zelf gedichtjes. Ik heb zelfs ooit nog meegedaan aan de Kunstbende in de categorie Woord. Oh, wat had ik toen stress. Ik kreeg er een eervolle vermelding en als ik die tekst nu teruglees, vraag ik me af wat de juryleden er in godsnaam in zagen dat potentieel had. Maar goed...
Voor gedichtendag 2018 haal ik wat oude gedichtjes van mezelf boven, gewoon, omdat het kan, en omdat mijn blog zo'n fijne verzamelplaats is van alles wat ik de afgelopen jaren heb uitgeprobeerd.
Onderstaand stiftgedicht maakte ik op 5 oktober 2010. (Kijk, hier!)
'Hoe zij' schreef ik in april 2010, en dat vind ik nog altijd een mooie tekst.
Dringend tijd om op mijn externe harde schijf nog eens wat andere oude pareltjes naar boven te halen, er zijn er enkele die ik mij nog herinner en dat blijkt veelbelovend.
Als ge benieuwd bent naar de échte poëten die ik graag lees, dan moet ge op mijn GoodReads account zijn. Herman De Coninck, Paul Van Ostaijen, Rutger Kopland, Neeltje Maria Min, Jotie 't Hooft, Hugo Claus, ... Het is maar een greep uit de groten van de Lage Landen.
Hebt u een lievelingsdichter? Of nog beter, wat is uw lievelingsgedicht? Het mijne zal altijd 'Een lege plek om te blijven' van Rutger Kopland zijn.
BewarenBewaren
Voor gedichtendag 2018 haal ik wat oude gedichtjes van mezelf boven, gewoon, omdat het kan, en omdat mijn blog zo'n fijne verzamelplaats is van alles wat ik de afgelopen jaren heb uitgeprobeerd.
Onderstaand stiftgedicht maakte ik op 5 oktober 2010. (Kijk, hier!)
'Hoe zij' schreef ik in april 2010, en dat vind ik nog altijd een mooie tekst.
het is
hoe zij de zonnestralen ving in haar ogen, dat hij wist dat het niet eeuwig duren kon.
het is
hoe gemaakt zij lachte met zijn grappen, dat hij wist hoe laat het was.
het is
hoe onhebbelijk ook, zij haar willetje doordramde, dat hij wist dat zijn verdediging geen zin had.
het is
hoe zij zich een weg baande door de doolhof van het leven, dat hij de uitgang ervan niet vond.
het is
hoe zij liefde vond bij anderen, dat hij die anderen benijdde.
het is
hoe zij, telkens weer opnieuw met eenzelfde klap de deur achter zich liet, en zo ook diegenen die haar onvoorwaardelijk liefhadden.
het is
hoe zij het leven schonk aan - niet eens - zijn zoon, dat hij niet van hem houden kon.
het is
hoe zij zei dat ze leven wou, dat hij besefte hoezeer zij eigenlijk niet leven wou.
het is nu alleen nog maar hoe hij.
Dringend tijd om op mijn externe harde schijf nog eens wat andere oude pareltjes naar boven te halen, er zijn er enkele die ik mij nog herinner en dat blijkt veelbelovend.
Als ge benieuwd bent naar de échte poëten die ik graag lees, dan moet ge op mijn GoodReads account zijn. Herman De Coninck, Paul Van Ostaijen, Rutger Kopland, Neeltje Maria Min, Jotie 't Hooft, Hugo Claus, ... Het is maar een greep uit de groten van de Lage Landen.
Hebt u een lievelingsdichter? Of nog beter, wat is uw lievelingsgedicht? Het mijne zal altijd 'Een lege plek om te blijven' van Rutger Kopland zijn.
BewarenBewaren
