Dag vrienden!
Na het lezen van Kathleens blogpost was ik enorm enthousiast om me ook eens te wagen aan de 30 Day Shred. Basisally betekent die shred jezelf 30 dagen lang elke dag een halfuur afbeulen met een fitnessprogramma om U tegen te zeggen (allez, dat heb ik van horen zeggen, zo ver zijn we niet eens gekomen).
Vier dagen geleden vond ik mijn yogamatje terug - lag ongebruikt onder een grote stofwolk -, trok ik mijn mooie sportschoenen aan en vond ik gewichtjes in de vorm van twee potten tomatensaus. Ik zette het eerste filmpje op en gáán zei ons Jillian. Goed gezweet, maar al bij al best haalbaar. Dit kon ik best wel 30 dagen volhouden, dacht ik.
De dag erna begon al minder excited: ik verging van de spierpijn. Nu, da's normaal, ik had al een paar maanden niet meer aan sport gedaan. No biggie, blijven gaan! De BF raadde mij de dag ervoor aan om zijn gewichtjes te gebruiken in plaats van mezelf te moeten behelpen met huis-tuin-en-keukenmiddelen, dus ik volgde zijn goede raad.
Alleen dacht ik niet echt na en fitnesste ik niet met gewichten van 1kg 't stuk, maar met gewichten van 2,5kg aan elke kant. En ik leefde mij nogal uit. Mijn arme zwakke armen zijn daar duidelijk niet tegen op gewassen. En ik zal 't geweten hebben.
De volgende dag niet alleen spierpijn in heel mijn lijf, maar ook twee armen die ik niet verder kon buigen dan in een hoek van 90°. Spieren duidelijk verrekt of zelfs gescheurd. Rust, rust, rust. En ook werd ik wel een beetje uitgelachen door mijn omgeving. (Terecht. Ik zie u ook wel gniffelen achter uw scherm!) En dat, lieve vrienden, is waarom ik mij nu al niet meer aan mijn blogschema kon houden.
Allez, ik hoop dat u eens goed heeft kunnen lachen. Vanaf dat ik mijn armen terug normaal kan bewegen en er niet meer uitzie als een in de jaren 90 gefabriceerde robot vlieg ik er terug in, Jillian!
Na het lezen van Kathleens blogpost was ik enorm enthousiast om me ook eens te wagen aan de 30 Day Shred. Basisally betekent die shred jezelf 30 dagen lang elke dag een halfuur afbeulen met een fitnessprogramma om U tegen te zeggen (allez, dat heb ik van horen zeggen, zo ver zijn we niet eens gekomen).
English// version below
Vier dagen geleden vond ik mijn yogamatje terug - lag ongebruikt onder een grote stofwolk -, trok ik mijn mooie sportschoenen aan en vond ik gewichtjes in de vorm van twee potten tomatensaus. Ik zette het eerste filmpje op en gáán zei ons Jillian. Goed gezweet, maar al bij al best haalbaar. Dit kon ik best wel 30 dagen volhouden, dacht ik.
De dag erna begon al minder excited: ik verging van de spierpijn. Nu, da's normaal, ik had al een paar maanden niet meer aan sport gedaan. No biggie, blijven gaan! De BF raadde mij de dag ervoor aan om zijn gewichtjes te gebruiken in plaats van mezelf te moeten behelpen met huis-tuin-en-keukenmiddelen, dus ik volgde zijn goede raad.
Alleen dacht ik niet echt na en fitnesste ik niet met gewichten van 1kg 't stuk, maar met gewichten van 2,5kg aan elke kant. En ik leefde mij nogal uit. Mijn arme zwakke armen zijn daar duidelijk niet tegen op gewassen. En ik zal 't geweten hebben.
De volgende dag niet alleen spierpijn in heel mijn lijf, maar ook twee armen die ik niet verder kon buigen dan in een hoek van 90°. Spieren duidelijk verrekt of zelfs gescheurd. Rust, rust, rust. En ook werd ik wel een beetje uitgelachen door mijn omgeving. (Terecht. Ik zie u ook wel gniffelen achter uw scherm!) En dat, lieve vrienden, is waarom ik mij nu al niet meer aan mijn blogschema kon houden.
Allez, ik hoop dat u eens goed heeft kunnen lachen. Vanaf dat ik mijn armen terug normaal kan bewegen en er niet meer uitzie als een in de jaren 90 gefabriceerde robot vlieg ik er terug in, Jillian!
English// I started the 30 Day Shred and have been quite the fool. I used hand weights that were way too heavy for my weak arms and I ended up not being able to bend my arms for a couple of days. I guess I strained/torn my muscles. Awch. Hence my (short) absence. Don't worry Jillian - the fitness instructor - I'll be back as soon as it's healed!See you later, alligator!
