Mijn lief en ik wonen nu een dik jaar in ons huisje. Zoals u allen ongetwijfeld weet, is een huis nooit echt af. Ook bij ons is het, na een jaar, nog niet 100% naar ons goesting, maar stilletjesaan komen we dichterbij. Omdat er al heel wat hoekjes zijn waar ik wél supercontent mee ben, leek het mij leuk om u een kleine sneak peek te geven van een paar plekjes. Wat ziet u? Veel plantjes, veel uilen (euh, what can i say, het is geen fase maar een verslaving ;-) ) en vooral geen consistentie. Er is niet één stijl die het lief en ik leuk vinden, wij vinden veel dingen schoon. En wij vinden vooral allebei andere dingen schoon. Hehe.

We starten in de gang boven. De uil rechts heb ik gekregen van mijn bomma. Hartjes!



Dit is de badkamer! Op dit moment wordt de opbergruimte in onze badkamer nog niet optimaal gebruikt, maar daar komt binnenkort verandering in. (En ik neem jullie mee in het proces!)







In onze slaapkamer is er één muur in een accentkleur geverfd. En ik moet precies dringend de muur eens afstoffen, oeps. Ook: ik vind dat landschap zo mooi. Elke dag nog blij met deze aankoop! De rotan stoel is tweedehands en wordt eigenlijk vaker gebruikt als "deze kleren heb ik al eens aan gehad maar mogen nog niet in de was en ik zal ze ook niet op de grond leggen want dat heeft Elisse niet graag"-opberger.











In de gang beneden hangt Potske Mutsmans. Ik maakte 'm ooit zelf maar hij was te groot voor mijn hoofd, dus nu doet hij dienst als hoekbeschermer aan de trap.



In de living hangt er aan één muur dit kleine plankje, aan de andere kant de klok. Dringend tijd om wat meer schabben op te hangen me dunkt!



Een uiltjeskalender! Mijn favoriete souvenir uit Ibiza.





In de keuken hebben we een koepel en achteraan een gigantisch raam van boven tot beneden. Heel veel daglicht, en dus de ideale plaats om alle planten te zetten.





En voilà, zo hebt u een klein kijkje gekregen in het huisje waar we wonen. Zoals gezegd is het interieur van een huis nooit echt helemaal af, althans in mijn ogen, en staat er de komende maanden nog heel wat op de planning. Ik wil u graag meenemen in dat proces - en hoop een heleboel zelf te DIY-en - dus als ge daar benieuwd naar bent zijt ge welkom om hier af en toe te komen piepen.
BewarenBewaren

Wanneer ik precies gefascineerd raakte door tatoeages, dat weet ik niet meer exact, maar feit is dat ik al heel vroeg in mijn leven een sterk verlangen had om uniek te zijn. Niet alleen in doen en laten, maar ook in uiterlijk. Tatoeages zijn voor mij een kunstvorm, en ik ben blij dat ook steeds meer mensen het zo beginnen bekijken. (Al is er ook nog een groot deel van de mensheid die getatoeëerde mensen bekijken als "kleurplaten", kudos to you als ge deze referentie snapt.) Door tatoeages kunt ge een stukske van uw persoonlijkheid naar de buitenkant laten doorschemeren, en dat is wat ik er zo prettig en mooi aan vind.



Dit is het verhaal achter mijn eerste tatoeage. Een persoonlijk, pijnlijk verhaal. In 2016 stierf mijn bomma aan moeders kant, in 2017 mijn bomma aan vaders kant. Mijn bompa's stierven beide voordat ik de kans had om ze te leren kennen, en de bomma's vulden dat gemis geweldig op. Ze waren er altijd voor hun kinderen en kleinkinderen en hadden beiden een groot hart voor mensen. En voor bloemen. Omdat mijn bomma's mij gevormd hebben en mij hun visie op het leven hebben laten zien, wil ik hen altijd met me meedragen. Sanne van Volja Tattoo heeft mijn idee, een symbiose van de lievelingsbloemen van mijn bomma's, perfect omgezet in een ontwerp. Het resultaat, dat hebt u al een aantal keer kunnen zien. Ik wil u niet vervelen door telkens datzelfde plaatje te laten zien. Elke keer als ik de achterkant van mijn arm in de spiegel zie (ik zou willen zeggen dagelijks, maar dat gebeurt eigenlijk niet dagelijks), ben ik blij en kan ik met een glimlach aan mijn bomma's denken.

Mijn bomma's, die waren geweldig. Ik deel dan ook graag een stukje uit een van de brieven die mijn zus en ik schreven voor het afscheid. Niet alles, maar een klein stukske, zodat u mijn bomma's misschien ook een beetje kan leren kennen en kan zien wat voor geweldige en sterke vrouwen ze waren.

Bomma L.
Vroeger stond gij op zondag altijd aan de deur uw kinderen en kleinkinderen uit te waaien. Nu is het onze beurt om aan de deur te waaien. Te wachten tot ge de straat uit bent en uit het zicht verdwijnt. Er is geen "tot volgende week" meer nu. Er rest ons alleen nog een "tot altijd", want ieder van ons draagt ongetwijfeld een stukje van u mee. Nondepillewitjes, bomma, we gaan u verdorie missen.

En ja, de titel van deze blogpost verklapt het misschien al een beetje. Er is ondertussen een tweede tatoeage. En er komt misschien ook nog wel een derde... Sorry, mama.

Dit bericht verschijnt tijdens 40 Dagen Bloggen. De naam zegt het zelf, ik blog 40 dagen aan een stuk. Tussen 14 februari en 1 april vindt ge op bij gebrek aan beter 40 posts. Benieuwd naar de andere deelnemers? Of neemt ge liever een kijkje bij initiatiefnemer Kathleen zelf? Al de artikels op Bijgebrekaanbeter in het kader van 40DB vindt ge hier.

♥ de voeten kunnen warmen aan het lief ♥ papa-dochterdagje op de boekenbeurs ♥ de geur van nieuwe boeken ♥ bomvolle weekends en thuiskomen, pompaf, bij mijn liefste lief ♥ eindelijk een spotify abonnement afsluiten en altijd naar uw favoriete nummers kunnen shufflen ♥ spannende plannen die vorm beginnen krijgen ♥ even terug tien jaar oud zijn en meebrullen met alle nostalgische nummers in het Sportpladijs ♥ fluffy kat Charlie ♥ over alles kunnen praten met uw vriendinnen, ook al ziet ge ze niet elke week ♥ de Lauralien combinatie ♥ zorgen voor een zieke Joerimans en hem volledig vertroetelen ♥ daardoor zelf ziek worden maar wel volledig in de watten gelegd worden ♥ feestjes en urenlang praten met mensen die ge al superlang niet meer gezien hebt ♥ u fit in uw vel voelen ♥ uitstapjes en samen lekker eten ♥ een verliefde zus ♥ de frommelfuif ♥ na de boksles horen dat ge goed gewerkt hebt ♥ de twee getatoeëerde poesjes op mijn lijf ♥ broeken die terug passen ♥ niet kunnen winnen met het bowlen maar wel intens blij zijn met een strike of spare ♥ lekkere schuurmuziek en de heupjes nog eens loszwieren ♥ andere mensen blij kunnen maken met (pilea)stekjes ♥ dat meisje zijn dat verse bloemen koopt op de markt ♥ een nieuwe agenda met gouden details en groene blaadjes op zodat ge altijd blij wordt als ge hem gebruikt ♥ katten die na thuiskomst van een lange werkdag ogenblikkelijk op de schoot willen kruipen en beginnen ronken nog voordat ge ze hebt aangeraakt ♥ propere was ♥ Billy zien in de cinema en Bruno Vanden Broecke die recht in mijn ogen kijkt terwijl hij achterstevoren praat ♥ goe gelachen ♥ mooie huizen ontdekken onderweg ♥ nieuwe plekskes ontdekken in Antwerpen ♥ dates met mijn BFF (da's mijn zus) ♥ een lief dat door het dolle heen is door de aankoop van een nieuwe auto, waardoor ik zelf ook lichtelijk enthousiast word ♥ superveel nieuwe gerechten leren klaarmaken die stuk voor stuk slagen. hallo keukenprinses ♥



Dit bericht verschijnt tijdens 40 Dagen Bloggen. De naam zegt het zelf, ik blog 40 dagen aan een stuk. Tussen 14 februari en 1 april vindt ge op bij gebrek aan beter 40 posts. Benieuwd naar de andere deelnemers? Of neemt ge liever een kijkje bij initiatiefnemer Kathleen zelf? Al de artikels op Bijgebrekaanbeter in het kader van 40DB vindt ge hier.

Wat maakte u onlangs blij?