Tijdens 40 Dagen Bloggen vroeg ik u of er nog dingen waren die ge misschien van mij zou willen weten. Daar kwam best wel veel reactie op, en een tijdje geleden beantwoordde ik het eerste deel van de vragen al. Vandaag krijgt ge deel 2 en binnenkort komt ook deel 3 er nog aan! Moest ge nu nog prangende vragen hebben, ge moogt ze mij altijd stellen. Ik bijt niet hoor, beloofd!
Moeilijk!
Ik denk dat ofwel mijn "moeder" pannenkoekenplantje is - omdat ik daardoor zo'n goede herinneringen heb aan bomma l., met de groene vingers. We kochten het voor haar en een paar maanden later zaten er al flinke babies in de pot. Na haar dood adopteerde ik de pannekoek en hij maakt nog steeds babies bij de vleet.
Ofwel onderstaand plantje, dat zich in de meest gekke bochten wringt en maar blijft groeien. Oorspronkelijk was dat gewoon een omhoog klimmende plant. Ik vind hem, in combinatie met "zijn stoel", zo lief. Het ziet er gewoon zo fleurig uit! Iemand enig idee wat voor plant dit is, trouwens?
Waar ben je het meest trots op?
Dit klinkt misschien stom, maar ik ben heel trots op mijn relatie. Het lief en ik kwamen in augustus 2004 bij elkaar, deze zomer vieren we dus onze 14 jaar samen. En hoewel dat, vooral in het begin, absoluut niet gemakkelijk was, wegens een (groot) leeftijdsverschil en enkele mensen die het niet met onze beslissing eens waren, hebben wij er altijd aan gewerkt om samen een weg te vinden. En oké, dat is niet altijd over rozenblaadjes gegaan, en we hebben zeker ook onze moeilijke momenten, maar we vinden wel altijd samen een weg om het te doen werken.
Wat is jouw raarste gewoonte?
Hiervoor heb ik mijn lief moeten raadplegen, want ik heb helemaal geen rare gewoontes... Nee, da's dus een leugen. Mijn lief herinnerde mij eraan dat ik te pas en te onpas gekke dansjes maak. Gewoon, als ik een leuk muziekje op de radio hoor bijvoorbeeld, of omdat ik met een liedje in mijn hoofd zit en zin heb om te dansen. En soms ook wel eens gewoon om mijn lief te doen lachen. En met gekke dansjes bedoel ik echt rare bewegingen zonder ritme enzo. 't Leven is al serieus genoeg, zeker?
Ik denk dat ofwel mijn "moeder" pannenkoekenplantje is - omdat ik daardoor zo'n goede herinneringen heb aan bomma l., met de groene vingers. We kochten het voor haar en een paar maanden later zaten er al flinke babies in de pot. Na haar dood adopteerde ik de pannekoek en hij maakt nog steeds babies bij de vleet.
Ofwel onderstaand plantje, dat zich in de meest gekke bochten wringt en maar blijft groeien. Oorspronkelijk was dat gewoon een omhoog klimmende plant. Ik vind hem, in combinatie met "zijn stoel", zo lief. Het ziet er gewoon zo fleurig uit! Iemand enig idee wat voor plant dit is, trouwens?
Waar ben je het meest trots op?
Dit klinkt misschien stom, maar ik ben heel trots op mijn relatie. Het lief en ik kwamen in augustus 2004 bij elkaar, deze zomer vieren we dus onze 14 jaar samen. En hoewel dat, vooral in het begin, absoluut niet gemakkelijk was, wegens een (groot) leeftijdsverschil en enkele mensen die het niet met onze beslissing eens waren, hebben wij er altijd aan gewerkt om samen een weg te vinden. En oké, dat is niet altijd over rozenblaadjes gegaan, en we hebben zeker ook onze moeilijke momenten, maar we vinden wel altijd samen een weg om het te doen werken.
Wat is jouw raarste gewoonte?
Hiervoor heb ik mijn lief moeten raadplegen, want ik heb helemaal geen rare gewoontes... Nee, da's dus een leugen. Mijn lief herinnerde mij eraan dat ik te pas en te onpas gekke dansjes maak. Gewoon, als ik een leuk muziekje op de radio hoor bijvoorbeeld, of omdat ik met een liedje in mijn hoofd zit en zin heb om te dansen. En soms ook wel eens gewoon om mijn lief te doen lachen. En met gekke dansjes bedoel ik echt rare bewegingen zonder ritme enzo. 't Leven is al serieus genoeg, zeker?
Welke reis die je al maakte staat bovenaan? En waar wil je zeker ooit (nog) eens naartoe?
Mijn zotste reis was echt wel mijn stagereis naar de Filipijnen. Ik bracht er twee maanden door, zonder er op voorhand iemand te kennen. Ik deed stage bij een vrouwenbeweging en een onafhankelijke krant en ik heb zoveel schrijnende, ontroerende, prachtige, grappige, frustrerende dingen gezien en boeiende dingen meegemaakt dat ik heel dankbaar ben voor die kans. Ik maakte op het einde van mijn reis ook nog een tripje helemaal alleen naar een prachtig eiland en dat was echt de perfecte afsluiter.
Net als de rest van de wereld wil ik heel graag eens naar Ijsland, omdat de natuur er zo indrukwekkend is. En daarnaast zou ik ook graag eindelijk eens die roadtrip langs de Westkust van Amerika maken. Er staan echt nog duizend-en-één reisjes op de planning.
Wil je eens een blogje maken met al je tatoeages? :-)
Goh, "al mijn tatoeages", ik heb er eigenlijk maar twee hoor. De eerste zagen jullie al, en het verhaal erachter kunt ge hier lezen. De tweede laat ik af en toe wel eens zien op mijn Instagram stories, en kunt ge in deze blogpost ook spotten (als ge heel goed kijkt). Voorlopig staat er nog geen derde gepland, maar ik heb wel al ideetjes... Sorry, mama. Ze blijven wel redelijk covered up, hoor.
Mijn zotste reis was echt wel mijn stagereis naar de Filipijnen. Ik bracht er twee maanden door, zonder er op voorhand iemand te kennen. Ik deed stage bij een vrouwenbeweging en een onafhankelijke krant en ik heb zoveel schrijnende, ontroerende, prachtige, grappige, frustrerende dingen gezien en boeiende dingen meegemaakt dat ik heel dankbaar ben voor die kans. Ik maakte op het einde van mijn reis ook nog een tripje helemaal alleen naar een prachtig eiland en dat was echt de perfecte afsluiter.
Net als de rest van de wereld wil ik heel graag eens naar Ijsland, omdat de natuur er zo indrukwekkend is. En daarnaast zou ik ook graag eindelijk eens die roadtrip langs de Westkust van Amerika maken. Er staan echt nog duizend-en-één reisjes op de planning.
Wil je eens een blogje maken met al je tatoeages? :-)
Goh, "al mijn tatoeages", ik heb er eigenlijk maar twee hoor. De eerste zagen jullie al, en het verhaal erachter kunt ge hier lezen. De tweede laat ik af en toe wel eens zien op mijn Instagram stories, en kunt ge in deze blogpost ook spotten (als ge heel goed kijkt). Voorlopig staat er nog geen derde gepland, maar ik heb wel al ideetjes... Sorry, mama. Ze blijven wel redelijk covered up, hoor.
){kind=link}
){kind=link}
