Tussen de soep en de patatten



Hé, hallo luitjes! Een kleine heart to heart, om u 't een en 't ander te verduidelijken en om het even van mij af te schrijven.

Zoals u reeds eerder medegedeeld, kocht ik een huis samen met mijn lief. Het zit namelijk zo, sinds mei vorig jaar woonden we in het huisje van mijn bomma. Mijn bomma verhuisde toen naar een rusthuis maar wilde haar huis nog niet verkopen. Het ging de laatste maanden steeds slechter met haar gezondheid en na een heftige strijd is ze in augustus overleden. En yep, dat deed pijn. Ze was mijn meter, een schat van een vrouw en ik zie er nog altijd meer van af dan ik durf toegeven.

Na haar overlijden werd het voor het lief en mezelf dus tijd om op zoek te gaan naar een eigen huis, een plek onder de zon. Eigenlijk hadden we liever nog wat daar gezeten om nog wat verder te sparen, maar het zij zo. Een tweede verhuis op drie jaar tijd, ja, dat kan pikken. We bezochten vlijtig elke dag alle immosites en gingen enkele huizen bezoeken in de buurt van waar we allebei werken, en we werden dolverliefd op een huisje in Hoboken. Een paar dagen en een bod later was de zaak geklonken: wij hebben een huis gekocht!

Het voelt zo gek om een paar maanden tijd zo'n heftige moodswings te hebben. Het ene moment dolgelukkig omdat een jarenlange droom eindelijk uitkomt en ge super enthousiast bent voor wat de toekomst zal brengen, het ander moment verdrietig zijn omdat ik dat zo graag had willen delen met mijn meter. Ik weet dat het ongetwijfeld beter is zo, maar afscheid nemen is nooit fijn.

Een kleine twee weken zitten we nu in ons huizeke. Ik begin me volledig thuis te voelen. De eerste wasjes zijn gedraaid, de oven is uitgebreid getest, het afwasmachien goedgekeurd en bovenal: we kunnen hier doen en laten wat we willen. Zo gek om me in te beelden dat alles in het huis van ons is. Tot de tegeltjes in de badkamer, de vijgenboom in de tuin en de blaffeturen toe.

Hier gaan we gelukkig blijven, dat weet ik nu al.

CONVERSATION

12 reacties:

  1. Sterkte, Elisse, neem maar rustig je tijd. En veel plezier in jullie huis!

    ReplyDelete
  2. Twee keer verhuizen op zo een korte tijd is inderdaad pittig, maar wel fijn dat jullie een eigen stekje gevonden hebben.

    ReplyDelete
  3. Fijn dat jullie een eigen huisje hebben! Dat brengt ook rust in het hoofd...

    ReplyDelete
  4. Ik ben - helaas - ook specialist geworden in veel verhuizen op korte tijd en ik heb dus zelf ondervonden wat het met een mens kan doen. In jouw geval komt er dan nog eens een verlies bij, bah. Fijn dat het verhuizen nu achter jullie ligt. Hoog tijd om te genieten en rust te vinden!

    ReplyDelete
  5. Ik mis ze ook nog elke dag...
    Ben benieuwd naar je nieuwe plekje!

    ReplyDelete
  6. Gecondoleerd Elisse, wat ontzettend naar. Ik denk aan je! En dan ook nog eens verhuizen, fijn dat jullie nu gesetteld zijn. X

    ReplyDelete
  7. Veel sterkte meid. Ik had het ook moeilijk met de overlijdens van mijn oma's. Nog altijd soms eigenlijk. Er staat hier een verjaardagskaartje dat ik kreeg een paar weken voor het overlijden van één van hen. Ingekaderd op de kast, zodat ik het iedere dag zie. Langs de andere kant is een eigen stekje natuurlijk wel supertof. Geniet er met volle teugen van en maak er iets fantastisch van. <3

    ReplyDelete
  8. Veel sterkte, en geniet met volle teugen van jullie nieuwe thuis!

    ReplyDelete
  9. Geniet van jullie nieuwe stekje!
    Dik anderhalf jaar na het overlijden van mijn mémé doet het nog altijd pijn. Tijd heelt veel wonden, maar niet op 1-2-3. Koester alle mooie herinneringen! X

    ReplyDelete
  10. Sterkte met je overlijden nog en proficiat met je huis. Geluk en verdriet liggen dicht bij elkaar, maar jij ben een sterke vrouw en uw meter (oma) zou fier op u zijn!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ik bedoel dus met het overlijden van je oma, niet met het jouwe natuurlijk. Reacties plaatsen terwijl je netflix kijkt is slecht ;)

      Delete

Yay! Comments make my day!

Back
to top